Personal blog of Mert Gökçeimam

Türkiye olarak çok kritik bir süreci geride bıraktık. Ne kadar daha referandum sonucunda Evet çıkarsa ülkemiz için tehlike içerdiğini düşünüyor olsamda bu saatten sonra halkımızın tercihine saygılı olmaktan başka yapabileceğimiz birşey yok. Ben şahsım adına Evet cevabı çıktığından beri bir korku yaşadığımı belirtmek istiyorum çünkü artık bağımsız bir yargı malesef kalmayacak. Bundan dolayı düşüncelerimizi dile getirirken mutlaka ve mutlaka düşüncelerimizi bir sansür penceresinden süzmek ve artık eleştirilerimizi çok daha yumuşak yapmak zorunda kalıcaz.

Referandum sonrasında zaferle ayrılan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan aynı 2007 seçimleri sonrasında Balkon’da yapmış olduğu bir konuşmanın benzerini yaparak halkın tamamını kucaklıyacağının sinyalini verdi. Ancak dikkatli gözlerden kaçmayan birşey ise bu sefer konuşmasının tonunun çok daha sert olduğuydu. Benim ilk olarak üzerinde durmak istediğim nokta burası çünkü Başbakanımız bugüne kadar kendisi gibi düşünmeyenlere karşı uyguladığı ayrımcılık politikasını malesef referandum sürecinde anti demokratik hareketlere müsade etmesiyle onu desteklemeyenlerin paniğe kapılmasına sebep oldu. Başbakanımız egosu yüksek bir insan ve çok akıllı birisi. Çevresinde de gayet iyi eğitim görmüş kişiler var ama beni korkutan ana olgu malesef başbakanımızın Egosu. Nasıl 2007 seçimleri sonrasında güven oyu aldıktan sonra sertleştiyse ben yine benzeri bir olgunun gerçekleşeceğini düşünüyorum. Artık kendisini durduracak bir yargının olmaması ve referandumda aldığı 58% oyun getireceği güven ile sertleşmesi kesin gibi gözüküyor. Dilerim bu konuda yanılırım.

Beni referandum sonrasında en çok şaşırtan olgu ise Gülen cemaati mensuplarının yaptığı yorumlarda yatıyordu. Gülen cemaatinden gelen açıklamalar genelde bir önceki paragrafta durduğum Başbakan’ın halkı kucaklaması konusunda yatıyor. 2007 yılında balkonda verdiği sözleri tutmamasını fazlasıyla eleştirirken bu akşam yapılan konuşmaya mutlaka sadık kalınması ve halk arasındaki ayrımlaşmanın minumuma indirilmesi isteği birden fazla kişi tarafından dile getirildi. Ayrıca cemaatin referandumda neden Evet çıkması için çabaladıklarını anlatmaları ve bunu ana sebebini demokrasi olarak göstermeleri gerçekten güzel. Dileğim bu söylemlerinde samimi olmalarıdır.

Birazda seçimin kazanan ve kaybedenlerini düşünürsek bana göre seçimin 3 kazananı bulunuyor ki bunlar sırasına göre AKP – CHP – BDP olarak gösterilebilir.

AKP güvenoyuna çevirdiği seçimlerde MHP tabanında 10% yakın oy çalarak çok önemli bir işe imza attı. Ancak bu aldığı oy oranı içerisinde ben 20% ye yakın bir kesimin bir sonraki seçimde kesinlikle AKP’ye oy vermeyeceğini düşünüyorum. Geri kalanda artık her istediği özgürce yapabilecek AKP hükümetinden hesap sormaktan çekinmeyecektir. Bundan dolayı AKP eğer iktidarda tek başına kalmak istiyorsa mutlaka bundan sonra dikkatli hareket etmelidir.

CHP geçen seçimde aldığı oyları 3-4 puan civarında arttırmayı başarmış durumda. Kemal Kılıçdaroğlu çok yeni bir başkan olmasına rağmen ve inanılmaz baskı içeren bir referandum sürecinde sınırlı kaynaklar ile çalışmasına rağmen bana göre başarılı olmuştur. Şimdi CHP’nin bir değişime girmeye çalışarak hiç yer almadığı doğu illerine gerekli özeni göstermesi ve daha çok çalışmaya devam ederek Baykal zamanındaki uzlaşmadan uzak tavrından uzaklaşarak yapıcı ve geliştirici bir muhalefet yapmaya başlaması gerekmektedir. Bu muhalefeti düzgün yapar ve Doğu’ya gerekli ehemmiyeti gösterirlerse bir sonraki seçimde AKP ile birinci parti olmak konusunda yarışmaları hiç zor olmayacaktır.

BDP ise tabanına söz geçirip hedefledikleri boykot konusunda başarılı olarak Kürt sorununun çözümü konusunda mutlaka söz sahibi olması gereken kurumlardan birisi olduğunu ortaya koymuştur. Bundan sonra elbette BDP’de çözüm aradığı konusunda samimi olduğunu gösterecek hamleleri yapmalıdır.

MHP ise bu seçimden tam anlamıyla bir hezimet ile ayrılmıştır. Tüm kalelerini ve tabanının büyük çoğunluğunu 12 Eylül 1980 darbesinden etkilenmeleri yüzünden kaybetmiştir. Devlet Bahçeli bana göre MHP’yi kaldırabilecek bir başkan değildir. MHP bundan sonra bana göre biraz daha merkeze kaymalı ve çok sert söylemlerden kaçınmalıdır. Artık Türk halkı fanatikçene milliyetçiliğin ve bunun ülkemizi hiçbir yere götürmeyeceğinin farkında. MHP değişmezse bir sonraki seçimde büyük ihtimal ile meclisin dışında kalıcaktır.

Bir Türk vatandaşı olarak mevcut hükümetten , muhalefetten , medyadan dileğim artık ayrımcılığa hep birlikte son vermemizdir. Nefret bizleri bölmekten ve birbirimize düşman etmekten başka birşeye yaramıyor. Bu konuda adım atması gereken kişiler Cumhurbaşkanı Abdullah Gül ve Başbakanımızdır. Abdullah bey yargıyı ele geçirdikten sonra artık sadece AKP’nin Cumhurbaşkanı olmayı bırakmalıdır ve tüm ülkeyi kucaklamalıdır. Yoksa malesef geleceğimizde bugün karşı çıktığımız 12 Eylül darbesi öncesindeki olayların yaşanması çok şaşırtıcı olmayacaktır.

Unutmamamız gerekir ki başka Türkiye yok. Bizler bu ülkeye sahip çıkmazsak , doğruları göstermeye çalışmazsak yüzbinlerce insanımızın kurtarmak için canını verdiği ülkemiz içinden çıkılamayacak bir kaos ortamına dönüşecektir.

Ben kendi adıma bundan sonra sert söylemlerden uzak durmaya çalışarak kendim gibi düşünmeyenlere nasıl daha önce saygı duyuyorsam aynı şekilde duymaya devam edicem. Lütfen sizlerde sizin gibi düşünmeyen ben ve benim gibi kişilerin düşüncelerine saygı göstermekten vazgeçmeyin. Bu ülkeyi büyüklerimiz hep beraber kurmak için yanyana savaştı can verdi. Gelin hep beraber onların emanetine hıyanet etmeyelim.

Elbette çok kişi umursamayacaktır ancak uzun düşünceler sonrasında ben artık şahsım adına Türkiye’ye verebileceğim çok fazla birşey kaldığına inanmıyorum. Düşünce özgürlüğüm , adil yargılanma hakkım , din baskısı altında kalmadan yaşamak ve hepsinden önemlisi 3 yaşında olan kızım Mina’yı Türkiye’nin içerisinde bulunduğu nefret ortamında büyütmek istemediğim için yurt dışına yerleşme kararı almış bulunuyorum. Bundan sonra tüm amacım bir an önce gidebilmek üzerine çaba göstermek olucaktır. Bir baba olarak bunu kızıma borçlu olduğumu hissediyorum. Ve hepsinden kötüsü canım kadar çok sevdiğim ülkemden ayrılmak zorunda kalıcam. Korkarım benim gibi birçok insan daha benzer karar alacaktır ve yakın gelecekte ülkemizden bir beyin göçü yaşanacaktır. Bu bile ülkemizin ne derece garip bir durum içerisinde olduğunu ortaya koyuyor. Bu duruma gelmemize sebep olan kim varsa dilerim yatağında huzurlu uyuyabiliyordur.

Random Posts

• Kanal Istanbul Yapılmalı mı ?
• How to generate a new MySQL database
• Trabzon – Fenerbahçe